Ołtarz główny powstał w drugiej połowie XIX wieku. Mimo nieodległego czasu jaki od tego czasu upłynął trudno znaleźć w źródłach szersze informacje na temat jego powstania. Nie wspomina o nim nawet Anna z Działyńskich Potocka, choć pisze o okolicznościach zbudowania stacji -Męki Pańskiej, które powstały mniej więcej w tym samym czasie.

Wiemy na pewno, że ołtarz jest dziełem Józefa Aszklara - snycerza z nieodległej Lubatowej. Jego dziełem były ołtarze i rzeźby w kościele iwonickim. Ołtarz jest okazały, wypełnia całą szerokością i wysokością ścianę absydy. II połowa wieku to w sztuce zwłaszcza w architekturze okres panowania eklektyzmu, nawiązywania do różnych stylów historycznych. Aszklar w swoim dziele nawiązał do stosunkowo młodego historycznie baroku, zwłaszcza późniejszej jego fazy. Można zauważyć, że było to uzasadnione choćby tym, że bryła kościoła powstawała właśnie w okresie, kiedy styl ten był na tym terenie dominujący, a ołtarz jest jakby spóźnionym o wiek uzupełnieniem tej budowli.

Zasadniczą częścią każdego ołtarza jest mensa z umieszczonym na niej tabernakulum. Jak w każdym niemal starszym kościele w rymanowskim znajdują się dwie mensy, co związane jest ze zmianami w liturgii mszy świętej. Stara, tradycyjna stanowi integralną część ołtarza zbudowanego przez Aszklara. Nowa ma postać stołu, przy którym obecnie odprawia się nabożeństwa. Dobudowanie drugiej mensy podyktowane zostało wymogiem liturgicznym, aby kapłan stał przodem do wiernych.

Stara mensa ma kształt skrzyni, z trzema prostokątnymi polami wypełnionymi płaskorzeźbami. Prawe i lewe pole mensy wypełnione jest gałązkami lilii, część centralna zawiera serce przebite mieczem. Na sercu, z którego wychodzi płomień został umieszczony ornament z róż, imitujący ciernie. Pod sercem znajduje się motyw dekoracyjny połączonych ze sobą róż).

Na mensie stoi tabernakulum zwieńczone naczółkiem wolutowym i sześć lichtarzy ze świecami. Wyżej znajduje się baldachim - pomieszczenie na monstrancje, podtrzymywane na narożach charakterystycznymi dla baroku kolumienkami spiralnymi. Kolumienki oplecione są girlandą z róż. W tle pomiędzy kolumienkami znajduje się płaskorzeźba srebrna, przedstawiająca pelikana karmiącego swą krwią pisklęta, w złotym ornamencie pseudobarokowym. Górę wieńczy, bogatszy w formie naczółek wolutowy.

Ołtarz główny - działo Aszklara

A oto trzeci już obiekt, z rymanowskiego kościoła który prezentujemy czytelnikom. Dwa poprzednie, Obraz Matki Boskiej Bolesnej i nagrobek Sienieńskich, istniały wcześniej zanim powstał dzisiejszy murowany kościół i zostały do niego przeniesione. Ołtarz główny, który chcemy czytelnikom zaprezentować, został zaprojektowany i zbudowany  w niemal stulecie postania kościoła, na jego miarę i harmonijnie z nim skomponowany. Mimo swej okazałości i dominacji wewnątrz kościoła nie posiada on tej aury starożytności, jaka posiadają poprzednio prezentowane obiekty.

Ołtarz główny w Kościele parafialnym w Rymanowie

Ciąg dalszy.....